ขาดกู แล้วมึง จะรู้สึก

โปรแกรม จิต

กร เป็นโปรเจ็กต์เมเนเจอร์ ของบริษัทพัฒนาซอฟต์แวร์แห่งหนึ่ง
กร เป็นคนมีฝีมือในการทำงาน ถือได้ว่ามีความเก่งกาจ
ในสายงานของตนเอง เป็นคนขยัน กระตือรือร้น

เวลาเข้างาน
กรไปทำงานตั้งแต่เช้าตรู่ 6 โมงเช้าถึงออฟฟิศก่อนใคร
เพื่อจะได้มีเวลา ทำงาน(เขียนโค้ด) ของตนเอง

พอถึงเวลางาน
ทุกอย่างจะวุ่นวาย ไปหมด
กร ต้องไปทำงานอื่น…
เดี๋ยวแก้ปัญหา ให้คนนั้น รับปัญหาคนนี้
แก้ปัญหาให้ทีม แก้ปัญหาให้ลูกค้า
โดยที่กรสามารถจัดการได้เรียบร้อย ทั้งหมด
ก็หมดวันพอดี

เวลาเลิกงาน
เมื่อถึงเวลาเลิกงาน ทุกคนกลับบ้านกันหมด
กรจึงมีเวลา 3-4 ชั่วโมง ในการทำงานของตนเอง
สามทุ่ม ถึงสี่ทุม กรจะกลับบ้านเป็นคนสุดท้าย
กรทำงานอย่างนี้ มาเกือบปี จนรู้สึกเหนื่อย
คนที่บ้าน เริ่มไม่รู้จักกัน คุยกันน้อยลง
กร…อยากจะลาออก
แต่ถ้าทีมงานขาดเขา จะเป็นอย่างไร?

ฮีโร่
กรเป็นฮีโร่ของทีมมาตลอด จัดการงานทุกอย่างให้ทีม
จนงานเรียบร้อย ไม่เคยมีปัญหา
จนกรกลายเป็นคนสำคัญของทีมไปในที่สุด เขารู้สึกอย่างนั้น
เขารู้สึกว่า ทีมขาดเขาไม่ได้ ถ้าไม่มีเขา
ทีมจะเป็นอย่างไร งานเดินไม่เป็นอย่างแน่นอน

ความจริง
อยู่มาวันหนึ่ง กรไปทานข้าว กับน้องในทีมคนหนึ่ง
คุยถึงเรื่องงาน กรก็บ่น ให้น้องฟังว่า เริ่มรู้สึกเหนื่อย
น้องคนนั้น จึงเล่าความจริง เรื่องหนึ่ง ให้กรฟังว่า…
เคยได้ยินคนในทีมพูดกันว่า…
“ถ้ามันอยาก เหนื่อย ให้มันเหนื่อย ไปคนเดียว”

กรได้ฟังแล้ว เหมือนมีใคร
นำก้อนอิฐมาทบอย่างแรงบนหัวตัวเอง มึน งง อยู่ชั่วขณะ
!??@#$!??…
หลังจากดึงสติกลับมาสู่ตัวตนอีกครั้ง
จากที่กร แค่รู้สึกเหนื่อย กลับกลาย หมดกำลังใจ ทันที
และเกิดความแค้น ขึ้นในใจแทน
ทำเพื่อทีมมาตลอด แต่ได้รับผลจากทีม อย่างนี้…
มันน่าเจ็บใจจริง (ความคิด เล่าให้กรฟัง)

ความคิดของกร มันเล่าให้ฟังกรว่า “พวกมึง ขาดกู แล้วจะรู้สึก”
กรจึงเชื่อในสิ่งที่ความคิดเล่าให้ฟัง
กรจึงตัดสินใจ ลาออกจากบริษัท ในวันรุ่งขึ้น เป็นการแก้แค้น
กรรู้สึกสะใจ อยากรู้น้ำหน้า อย่างพวกมัน จะไปได้กี่น้ำ
ทีมจะเดินอย่างไร เมื่อขาดเขา
“คลานเหมือนเต่า แน่ พวกมึง” ความคิดกร บอกอย่างนั้น
กรกรู้สึกสะใจ ในสิ่งที่มันบอก

เหลือเชื่อ
หลังจากที่กร ได้ลาออกจากทีมไป ไม่นาน
ปรากฏการณ์ ไม่คาดคิด ก็เกิดขึ้น
ทุกคนในทีม ยังคงทำงาน ต่อได้อย่างไม่เคยมีอะไรเกิดขึ้น
จากเมื่อก่อน ค่อยรับงานจากกรคนเดียว
ตอนนี้งานไม่ไปตก อยู่ที่ใครคนใด คนหนึ่ง
งานกลับเสร็จเร็วขึ้นเท่าตัว ทุกคนเรียนรู้เร็วขึ้น
ทุกคนมีความสุขมากขึ้น ไม่มีใครเป็นฮีโร่
พวกเขาทำงาน เหมือทั้งทีมคือฮีโร่

ตัวถ่วง
เมื่อกรย้อนมองดู จากภายนอกเข้าไป
“สัสสส… กูเอง ตัวถ่วง”
กรรู้สึกว่า…

View original post 63 more words

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s